Reisverslag van onze reis door de Verenigde Staten

In 1992 hebben wij van 13 juli t/m 6 augustus een reis gemaakt door de volgende Staten van Amerika: Californie, Arizona, New Mexico, Colorado, Utah en Nevada.

De meeste foto’s kunnen vergroot worden door er op te klikken.

De blauwe links verstrekken meer informatie, foto’s en filmpjes.

De eerste dag moeten wij om ongeveer 11.30 uur op Schiphol zijn en vertrekken redelijk op tijd, 13.30 uur, met Delta Air naar New York (JF Kennedey Airport). Hier worden wij uitgebreid gecontroleerd door de strenge Immigratiedienst. Twee uur later vertrekken we naar Los Angeles. Na een rustige vlucht, eveneens met Delta Air, komen we om ongeveer 21.00 uur lokale tijd aan in Los Angeles. Na de koffers ontvangen te hebben gaan we op zoek naar het pendelbusje van Dollar , het autoverhuurbedrijf. Na een paar minuten worden we al opgepikt. Bij Dollar proberen ze ons een grotere auto aan te smeren. Ook al zeggen wij dat dat niet nodig is krijgen wij toch een grotere auto mee, naar zij zeggen geen klacht van ons te willen krijgen omdat de bagage niet in de auto past. Waarschijnlijker is dat er geen kleinere maat voorhanden is. Na een korte uitleg over de bediening van de auto, een Chrysler Dodge, vertrekken we naar Anaheim. Ondertussen is het donker geworden. Bij Dollar hebben we een kaart gekregen van Los Angeles en een uitleg over de te volgen route. Maar onze onwennigheid met de Amerikaanse indeling van de wegen, stroken erbij en eraf, zorgt ervoor dat we toch verdwalen. Bij een benzinepomp vragen we naar de weg en dan blijkt dat we dicht in de buurt van ons eerste hotel, het Howard Johnson Plaza, zitten.

Op de parkeerplaats van het hotel krijgen we de autosleutel niet uit het startslot, ook met hulp van de hotelreceptionist lukt het niet. Na minutenlang proberen werkt de sleutel mee en kunnen we naar onze kamer. Het Amerikaanse reisbureau heeft een dikke map met routebeschrijvingen, bezienswaardigheden, hotel vouchers en kortingsbonnen in het hotel afgegeven . Aan een lange dag, het is ondertussen 23.00 uur ( in Nederland al 8.00 van de volgende dag) is een einde gekomen.

Het Howard Johnson is een luxe hotel, ook op de Wc hangt een Tv voor je neus. Het hotel ligt op 10 minuten loopafstand van de hoofdingang van Walt Disney. Deze dag wordt besteed aan een bezoek. Voor wij naar binnen gaan drinken we eerst koffie bij MacDonalds. Omdat de zon fel schijnt besluiten we hoofddeksels te kopen. Bij één van de souvenirwinkels die we op weg naar Walt Disney tegen komen, kopen we petten en een kaartje voor het thuisfront. De eigenaar, een gevluchte Vietnamees, spaart munten en dus gaat onze portemonnai op zijn kop. Een stuiver, dubbeltje, kwartje en een gulden veranderen van eigenaar. We moeten ook de Nederlandse munteenheid uitleggen. Na dit bezoek dat langer duurde dan gepland vervolgen wij onze weg. Na binnenkomst in Walt Disney gaat Paulien eerst met Mickey en daarna met Minnie Mouse op de foto. Na een rit met de monorail, een rondgang door het park met de trein, diverse attracties en de streetparade met als onderwerp Goofy meegemaakt te hebben, is het alweer laat in de middag. Het park is te groot voor één dag.

We besluiten terug te gaan naar ons hotel en onderweg op z’n Amerikaans te gaan eten bij MacDonalds. Wat deze dag opviel is het grote aantal Nederlanders dat het park bezoekt. Je hoort de hele dag Nederlands.

Los Angeles - San Diego

Voordat wij naar San Diego vertrekken gaan we naar Long Beach om daar de “Queen Mary” en het grootste vliegtuig dat ooit gevlogen heeft, te bekijken. De Queen Mary was werelds grootste passagiersschip dat in 1934 te water werd gelaten.Het vliegtuig gebouwd in opdracht van Howard Hughes staat opgesteld in een grote hal die je kunt zien op de foto van de Queen Mary. 

Spruce Goose heet het vliegtuig dat op 2 november 1947 maar 70 seconden heeft gevlogen. In 1992 is het verhuisd naar Portland, Oregon.

Halverwege de middag rijden we langs de kust over de Pacific Coast Highway richting San Diego. De hele dag weer problemen gehad om de autosleutel uit het slot te krijgen.

Wij overnachten in het Handlery Hotel waar we in één van de restaurants gaan eten. Soep met ontzettend veel rijst erin i.p.v. vermecelli en varkenskarbonaadjes

San Diego - Wickenburg

Deze dag gaat het landinwaarts door de Californische woestijn en door het Yuma Indian Reservaat richting Wickenburg.

Via de Interstate Highway 8 rijden we richting Yuma. De route gaat door een rotsachtig gebied en reusachtige kale vlakten met prachtige vergezichten. De benzine begint op te raken maar gelukkig staat midden in de woestijn een pompstation. Voor ongeveer 17 dollar is de tank weer vol. Ook de pompbediende heeft geen oplossing voor het autosleutel probleem. Bij Yuma steken we de Colorado Rivier over. Bij de grens tussen Californie en Arizona krijgen we een pakket met toeristische informatie over Arizona. Het is erg heet zodat we in de auto verder moeten picknicken. Bij Quartzsite midden in de woestijn hangt boven het kruispunt een stoplicht dat op rood staat en daar ook op blijft staan. Later horen wij dat rondom dit kruispunt ’s winters veel campers staan van bejaarde Amerikanen uit de noordelijke staten die hier overwinteren. Onderweg zien we ook veel beschadigde cactussen, waarschijnlijk hebben die als schietschijf gefungeerd. We komen ondanks de lange rit in de namiddag al aan bij het hotel. Paulien gaat zwemmen en wij gaan naar de supermarkt.

Bij terugkeer gaat de sleutel probleemloos uit het slot. Ik sta versteld en vraag mij af wat ik deed en probeer het weer zo te doen. Bij het uithalen van de sleutel had ik de versnellingshendel nog vast en door die iets naar mij toe te halen ging de sleutel er direct uit. Nog een keer op die manier proberen en ja hoor het probleem is voorbij. ’s Avonds gaan we in de buurt van het hotel op zoek naar een restaurant en tot onze verbazing komen we terecht in een prachtig restaurant met een chesterfield inrichting dat eraan de buitenkant uitziet als een verwaarloosd cafetaria. Het eten is erg goed en de bediening vriendelijk en attent. Wickenburg is een western stadje waar wij overnachten in hotel Rancho Grande

Wickenburg - Grand Canyon

Vandaag gaan we richting “Grand Canyon” , één van de wereldwonders. Op de hotelkamer is een koelkast en een koffiezetapparaat, zodat we op de kamer kunnen ontbijten. Het is een hete dag, 30º,dus is de airconditioning in de auto geen overbodige luxe. De Interstate Highway 17 van Phoenix naar Flagstaff is een rechte heuvelachtige weg met veel waarschuwingen langs de kant om de airconditioning af te zetten . Een blik op de warmtemeter laat zien dat dit echt nodig is. Halverwege slaan we af richting Sedona, gelegen in “Red Rock Country”, en rijden door een prachtig rood gekleurd gebied. De weg naar Flagstaff gaat door Oak Creek Canyon met spectaculaire uitzichten op veelkleurige rotsen, veel pijnbomen en jeneverstruiken. Op de parkeerplaats, iets na Sedona, proberen Indianen hun handgemaakte sieraden en schilderijen aan de man te brengen. Dit tafereel komen we tijdens onze reis nog vele malen tegen. Na Flagstaff rijden we door een afwisselend gebied, prachtige bossen en prairies met koeien, naar de Grand Canyon. Ons hotel ligt niet zoals de bedoeling was in het park maar een tiental mijlen ervoor bij het vliegveld vanwaar met een vliegtuigje of een helikopter een rondvlucht gemaakt kan worden. Ook staat hier een IMAX Theater en diverse winkels. Het hotel is het Best Western Grand Canyon Squire Inn . In het gedeelte waarin wij komen zijn wij de eerste gasten. Alles is werkelijk spiksplinter nieuw.

Kopie box

Kopieren-

Kopie box

Kopieren-

Kopie box

Kopieren-

Kopie box

Kopieren-